:: föstudagur, maí 09, 2003 ::

Xæru fhelagar.
Það er hreint magnað að sjá hve þroskuð og háþróuð hugsun Ríkra hf. er ávallt á örlagastundu. Þótt tekist sé á og menn fari um víðan völl í málefnaumræðu kemur alltaf að því að Ríkir finna sinn eina sameiginlega hljómgrunn, markaðan af skynsemi og einstaklega víðsýnri heimssýn sem einungis snillingar hafa til að bera.

Eins og HauXon réttilega bendir á þarf maður ekki að gleypa við öllum gjörðum flokks síns, né heldur þarf maður endilega að vera ánægður með alla fulltrúa síns flokks. Kristallur minnist hér neðar á félagsmálaráðherra, en þegar sá maður tók við embætti á sínum tíma þótti mér Framsóknarflokkurinn ganga fram hjá mörgum hæfum manninum til að hygla einhverjum gömlum jálki sem ekkert hafði í ráðherrastól að gera. Þótti mér það því gæfuspor þegar kjördæmisþing NV-frammara tróð kallinum í ruslatunnuna og valdi ungan, framsýnan mann til forystu. Hins vegar þætti mér gaman að heyra hvernig Kristalli líst á að fá Jóhönnu Sig sem fjármálaráðherra, hvað þá að Guðmundur Árni fái ráðherrastól (Guð hjálpi oss).

Ég las fyrir skömmu ævisögu hins gamla vinstrimanns og þingmanns Alþýðubandalagsins, Guðmundar Jaka. Úr þeirri bók mátti lesa að þrjú skammaryrði voru verst í huga Gvendar: Arðræningjar, kúgarar og bændur. Enn þykir mér eima eftir af þessu viðhorfi vinstrimanna gagnvart bændum og nægir að nefna tengdamóður mína og mág í því sambandi. Hvað sem hver segir þá ríkir enn gagnkvæm tortryggni þarna á milli sem erfitt virðist vera að uppræta. Á sama hátt má nefna, að hér í því sveitasamfélagi sem ég bý í virðast vinstrimenn ekki einu sinni ætla að reyna að sækja fylgi upp til sveita. Samfylkingin sendir hingað menn úr 7. og 8. sætum framboðsins á sama tíma og Framsóknarmenn úr fimm efstu sætum listans hafa farið um öll héruð. Lúlli er fastur úti í Eyjum og Magga Frímanns virðist ekki kannast við að hér á Suðurlandi búi fólk utan þéttbýlisstaðanna.

Það hlýtur því að vera skiljanlegt að ég sem á mínar rætur meðal bænda og bý í bændasamfélagi skuli leitast við að finna skynsama miðjustefnu í stjórnmálum og eins og er þykir mér Framsókn besti kosturinn í þeirri viðleitni, þótt fjarri sé að þar sé að finna svörin við öllum heimsins vanda. Ekki fer ég, fjandinn hafi það, að kjósa íhaldið!!

:: Valgarduz föstudagur, maí 09, 2003 [+] ::
...
|