:: þriðjudagur, ágúst 30, 2005 ::

Jæja þá er það Franz Ferdinand á föstudaginn. Ég er búinn að hlusta plötuna þeirra í spað undanfarið og komst að því að þetta er hin besta ryksugutónlist.

Nú verð ég sennilega að útskýra meiningu mína því hugtakið ryksugutónlist hljómar auðvitað frekar niðurlægjandi svona í fyrsta kasti. Mín meining er þó sú, að góð ryksugutónlist er þess eðlis að hún nær að lyfta anda manns og geði upp úr dýpstu öldudölum mannlegrar niðurlægingar, til dæmis þeim allsherjar leiðindum og andlega niðurbroti sem maður upplifir við afþurrkanir, skúringar og ryksugun. Góð ryksugutónlist miðlar slíkri lífsgleði og krafti að manni finnst lífið þess virði að lifa því, þrátt fyrir allar leiðinlegu kvaðirnar sem því fylgja (NotaBene ryksugun).



Hingað til hefur ryksugutónlist mín að mestu samanstaðið af Violent Femmes, Pixies (þá helst Doolittle) og gömlum Police plötum. Nú um helgina komu Franz Ferdinand sterkir inn í þennan flokk og redduðu geðslagi undirritaðs í gegnum STÓR-haust-hreingerningu ársins.

Hlakka til að hitta þá.

:: Valgarduz þriðjudagur, ágúst 30, 2005 [+] ::
...
|